angry little blackbird by ~derodeschoentjes

070911 Wanneer de wind de bomen laat kraken en de stoep donker kleurt door de regen, druppelen de woorden binnen als angstige eersteklassers op de eerste dag van het nieuwe jaar. De woorden zijn onsamenhangend, maar vormen toch een gestage aaneenschakeling van klanken die elkaar versterken en in elkaar resoneren als een onharmonieus muziekstuk van de nieuwe garde. De woorden zijn te proeven met deze droge mond die snakt naar het water van de woordenstroom, zoet en lichtelijk scherp aan de randen. Het is opmerkelijk dat woorden sneller stromen naarmate het humeur zich zichtbaarder spiegelt aan het weer buiten, met zijn kletterende takken en regen als070911 by ~derodeschoentjes